Mathilda Slings

Verlies nooit het kind in jezelf.

Een nieuw jaar is begonnen....en hoe! Met echt winterweer. En terwijl ik mijn vorige blog schreef over mijn moeite de winter, kon ik nu genietend winteren. Van achter het glas in onze warme kamer keek ik zo de kou in, de sneeuwbuien in, de vogeltjes achterna. Keek ik naar kinderen en jongelui die actief waren in en met de sneeuw. Sneeuwmannen, iglo's, een sneeuwstoel. Als er verse sneeuw op de stoep lag durfde ik nog wel naar buiten voor een wandelingetje in de zon. Heel voorzichtig, met de steun van een paar Nordic Walkstokken, want vallen.....dat wil ik niet. En toen ontdekte ik tot mijn grote vreugde dat ik ook zonder de deur uit te gaan, naar buiten kon. Op ons balkon lag ook een dikke laag sneeuw. Dik genoeg om lekker doorheen te lopen op m'n blote voeten in de vroege ochtend, maar ook dik genoeg om een sneeuwpopje te maken. Hoe heerlijk om te ontdekken dat ik als 70-plusser nog  kan genieten van het stukje kind wat ik nog nooit verloren ben. Ik wens je een jaar toe vol zegen en mooie momenten.

Lees meer >> | 6 keer bekeken

Wintertijd

Wintertijd.

Tijd om weer eens wat te schrijven. Wintertijd is voor mij jarenlang een periode geweest om weg te kruipen in mijn chocolademelk. Om van begin december tot ergens halverwege januari het liefst een winterslaap te doen. Het gaf me lucht om te ontdekken dat het niet alleen is omdat ik niet zo goed om kan gaan met al die verplichte feestvieringen, maar dat ik mezelf in wintertijd best een beetje terug kan trekken uit het drukke leven om me heen. Een beetje cocoonen.  Zo bedenk ik van te voren hoe ik deze tijd wil beleven. Niet meer overleven, maar beleven samen met alle nog steeds blijvende ongemakkelijke vieringen. Ik heb wat winterplannen gemaakt voor deze tijd.  Een nieuw schrift aanleggen om creatieve schrijfsels rond mijn nieuwe jaarthema in neer te pennen. Maar dan moet ik natuurlijk al wel een jaarthema hebben. Ik heb een heel rijtje waaruit ik kan kiezen. De keus is nog niet gemaakt. Vaak wordt het een woord wat op allerlei manieren bij me terugkomt, zo op het eind van het jaar. Ik wil ook nog graag iets gaan weven van allerlei restgarens die er nog liggen. Lekker duurzaam opruimen is dat. Zo weinig mogelijk kopen, in elk geval niet nieuw is ook zo’n winterplan. Dus geen nieuwe winterkleding, maar shoppen in eigen kledingkast. Staat er ook nog schilderen op mijn lijstje? Niet persé, als ik daar plannen voor maak, dan moet er ook inspiratie zijn, en die is er niet altijd. Is die er wel, dan moet ik er ook gelijk mee aan de gang. Dat gebeurde ook met het schilderij Glinsterdingen. Het dwarrelde al tijden rond in mijn hoofd, nadat zoonlief met een bijzonder liedje online kwam. Het gebeurt wel vaker dat zijn liedjes me zo raken, dat ik er op aan ga en er beeld bij heb. Zo ook bij ‘Dan vind je mij’. Je kan er alle kanten mee uit. Dat heb ik dan ook gedaan met glinsterdingen in de onderlaag. Glimmers die ik elke dag in mijn leven ongezocht tegenkom, of die waar ik juist naar zoek op een donkere dag, om zo vrede en vreugde te ervaren in mijn lijf. Zo kan elke dag een gouden randje hebben, of in mijn geval een bronzen, want goudverf heb ik niet in mijn verfbak liggen en ik zou geen nieuwe dingen kopen deze winter. Wat ik dan weer wel kocht -  2^e hands dan - kopjes en een glas om kapot te gooien. Ook een leuke activiteit.

Lees meer >> | 30 keer bekeken

Nazomeren

Na een heerlijke fietstocht in de nazomerzon klettert nu de regen tegen de ruiten en onweert het zelfs. De wind waait door de bomen. Waar het dus vroeg in de middag nog zomers was, voelt het nu herfstig. De fruitbomen in m'n tuintje laten al wat van hun blaadjes vallen en de appelboom gaf dit jaar ongeveer 20 appels, waarvan er dan wel een stuk of 5 aangevreten en verrot op de grond lagen. Maar de andere? Heerlijk zijn ze. We weten niet meer wat voor ras we gekocht hebben. Het is wel een bekend smaakje, iets van vroeger. Een cox misschien? Is dat inmiddels een vergeten appelras? We eten zo af en toe nog bonen uit de tuin, nou ja.....ik dan, want manlief is niet zo van die dikke pronkers. Hij heeft liever de gewonen ouderwetse sperzieboon. Dat kan.....een mooi plan voor volgend jaar, b.l.e.w.

Lees meer >> | 40 keer bekeken

Zomeren

Het is weer lekker warm, en binnen is het koeler dan buiten, dus kan ik mooi binnen in redelijke koelte me even aan een blog wijden. Hoe is mijn creatieve zomer verlopen? Nou afgelopen is het nog niet, we kunnen nog volop nazomeren en in m'n tuintje is het dan een feestje om rond te gaan. Wat pronkbonen  oogsten, te genieten van de bonen die ik eraan laat zitten, want dat zijn stokdroogbonen en die worden prachtig - eerst groen - dan groen/

Lees meer >> | 37 keer bekeken

Zomer in m'n bol!

Wat een weer! Echt zomer en meestal is dat heerlijk genieten, maar als het boven de 25 graden komt, dan is mijn bolletje daar niet zo blij mee. Dan wacht ik zuchtend de verkoeling af, en zo als nu doe ik het met een kleine campingventilator. En ik zucht nu niet hoor. Ik zit na te genieten van de mooie foto's die ik vandaag maakte van allerlei bloeiends in ThilsTuintje, met het fototoestel wat ik van neeflief kreeg, ipv dat het naar de kringloop ging. Schilder ik dan niet meer? Teken ik dan niet meer? Jawel hoor, ik probeer elke dag een tekeningetje of aquarel te maken van iets wat die dag voorbij kwam. En deze week waren dat wat raar uitgevallen tekeningen van oefeningen die goed zijn om te doen voor mijn voeten en benen, want met dat warme weer zijn die ook niet zo blij. En hoe grappig om te ontdekken dat een kleine wandeling onderbroken kan worden op een bankje en daar dan wat voet en been oefeningen te doen. Ik doe zelfs aan luchtfietsen op dat bankje en m'n benen voelen daarna weer lichter aan om de rest van de wandeling voort te zetten. Meestal zijn het tekeningen van de oogst van de dag. Een hele dikke aardbei! Het staat dus wel heel vaak in het teken van m'n tuintje en het is duidelijk dat ik daar erg van geniet. Niet alleen van de oogst, maar ook van het er even doorheen wandelen, een grasje wegtrekken, een aardbei snoepen, of een bes. Een radijsje vind ik net te pittig om zo op te eten, maar door de geoogste sla vind ik het wel weer lekker. En wat is het voor sla? Biologische Matilda kropsla. Je begrijpt dat dit extra genieten is. Nu is het wachten nog op het opengaan van de knoppen van de Waltzing Mathilda dahlia. Misschien moet ik nog tot mijn verjaardag wachten.....En de foto is van de bloeiende peen. Ik liet vorig jaar per ongeluk wat worteltjes zitten. Dit jaar komen ze opnieuw op en schieten zomaar in bloei. Dan kan je wortels niet meer eten, maar er is wel kans dat de Koninginnepage op bezoek komt, die houdt van peen om haar eitjes op te leggen. Ook dat is hoopvol afwachten.  Kortom......ik heb de zomer in m'n bol!

Lees meer >> | 34 keer bekeken

Het is voorjaar!

Het is al weer een poosje gedaan met m'n winterslaap. Ik ben ontwaakt!! Wat inhoud dat ik mezelf uit m'n wintercocon heb gepeuterd en weer creatief aan de slag ben gegaan. Ik had wel een inspirerend duwtje nodig en die kwam van 2 kanten. Op een zaterdag volgde ik een bloemige workshop, wel een beetje uit mijn comfortzone, maar ja...als je inspiratie nodig hebt dan kan dat net een leuk duwtje zijn. Bloemen dus! Tekenen, aquareleren, knippen, plakken....en het was leuk en het werd ook best wel leuk.

Lees meer >> | 25 keer bekeken

Kerst

Kerst.....ik heb er niet zoveel mee. Wel met de wereldgebeurtenis dat Jezus ooit werd geboren in Bethlehem en dat Hij gekomen is om vrede te brengen. Dat zeker! Maar de hele heisa eromheen......het kan me gestolen worden. En als alle ballen uit de boom zijn gehaald, en de naalden op de grond zijn gevallen, dan blijft er alleen nog maar een kale boom over. Het kale hout van een kruis. Het kruis van Golgotha. Het LICHT van de wereld wat ooit als klein jochie geboren werd heeft daar aan het kruis, Zijn bloed laten vloeien en redding gebracht. Voor de wereld, voor jou, voor mij! Een gezegende wintertijd gewenst.

Lees meer >> | 19 keer bekeken

Vogelaar

Eind 1937 geleden kochten mijn ouders een commode ivm de geboorte van hun 1^e kindje, mijn grote broer, die in januari 87 hoopt te worden. Zou mijn moeder geweten hebben dat haar neef en zijn vrouw in diezelfde tijd een kindje verwachtten? Ook zij kochten een commode voor hun eerstgeborene en de rest van de kinderen die daarop verschoond, gewassen, aangekleed werden. Net zoals de 7 kinderen die mijn ouders kregen, waarvan er een, misschien alleen maar vlak na de geboorte daarop aangekleed is. Hij moest al snel naar het ziekenhuis en stierf daar 2 dagen later. Vreugde en verdriet dus, bij gedachten aan die commode. Ook de 3 kinderen van een van mijn broers werden er op verzorgd, net zoals onze eigen 6 kinderen. Een commode met 2 kleine laatjes, 2 grote laden en een kastje. Voordat de commode bij ons terecht kwam, was het een kastje in de schuur voor schroefjes, spijkers en allerhande gereedschap. Wij knapten hem op en verfden hem oranje-wit, echt jaren 70. Ook bij ons werd het op een gegeven moment een kastje voor in de schuur. Later er weer uitgehaald, om in het hele kleine kamertje van onze dochter – mooi turquoise geverfd – als kledingkast te dienen. Daarna werd het weer een opruimkastje in de schuur en woonplaats voor de muizen, die zich tegoed deden aan de oude schoolboeken van manlief, die daar in opgeborgen waren. Toen we kleiner gingen wonen, moest ie – met pijn in m’n hart weg – Terwijl die in onze hele grote schuur stondom weggebracht te worden, zei de nieuwe bewoner van ons huis dat we hem wel mochten laten staan…..handig voor in de schuur…..

De commode van neeflief ging ook zijn eigen weg en kwam via een vriendin van een van zijn kinderen terecht, toen zij op kamers ging. Zij schonk hem weer aan haar zus toen die op kamers ging. Zij gebruikte hem, na weer een verfbeurt als commode voor haar 4 kids. Toen die zich zelf konden aankleden werd het een kastje voor hobbyspullen. Weer met een ander verflaagje en andere knoppen.

Toen ik begin dit jaar op de jubelroadtrip was met onze bijna 50jarige zoon, gingen we ook op zoek naar onze Vogelaarwortels, met een tochtje naar Berkel en Rodenrijs, de geboortegrond van mijn oma en haar familie. Op de vraag van een lieve vriendin wat we nou toch in Berkel te zoeken hadden, kon ik mijn voorouderverhaal delen en zij haar schooltijd die zich ook in Berkel afspeelde. Ze vertelde van een oude commode die zij had gekregen van haar zus, die hem weer had van een Berkelse Vogelaar vriendin, die hem van haar ouders mee had gekregen. Toen ze hem beschreef, leek dat precies op onze commode. En ja hoor…..uitgewisselde foto’s maakten het duidelijk. Een neef en een nicht, met dezelfde commode, gekocht in hetzelfde jaar en 2 vriendinnen, allebei met heel veel hobbies en dezelfde commode. Ook onze vriendin ging met haar man kleiner wonen, en de commode ging echt niet meer mee naar hun nieuwe plekje. Alle houtwaar die niet mee ging werd aan gort geslagen, alleen het deurtje van het kastje van de commode werd bewaard. Die kreeg ik, als herinnering! De binnenkant is denk ik nog van 87 jaar geleden, de buitenkant had vele kleuren die aan de binnenkant een beetje zichtbaar zijn gebleven. Op de binnenkant past precies een vogelaar, in dierbare herinnering…..

Lees meer >> | 22 keer bekeken

Fijne dag van

Heb je wel eens gekeken op www.fijnedagvan.nl ? Er is elke dag wel ‘een dag van’. Maar om je nou  een fijne dag van Migraine te wensen…….migraine gun ik niemand! 12 september 2014 is het de Internationale dag van Migraine.

Migraine…..het is zo ontzettend naar! De hoofdpijn die je voelt tijdens een aanval van migraine legt je helemaal lam, je bent uitgeschakeld. Migraineurs willen tijdens een aanval helemaal niets….en al helemaal geen fijnedagvanmigraine.

Er is best nogal wat onbegrip over migraine. Veel mensen zien het aan voor een vervelende hoofdpijn waar je met een paar paracetamols wel weer overheen komt.

De Internationale dag van Migraine is bedoeld om informatie te geven over deze ziekte. Migraine is niet ‘een beetje hoofdpijn’. Het is een ernstige vorm van een vaak chronische hersenziekte en hoe het zich uit is voor iedereen weer anders. 1 op de 10 mannen, en 1 op de 4 vrouwen hebben migraine. Het komt ook voor bij kinderen, ik kreeg het voor het eerst toen ik 9 was. Erfelijkheid en hormoonwisselingen spelen ook een rol. En hoe vervelend is dat. Ik vind het zo naar dat ik het mijn kinderen en ook kleinkinderen doorgegeven heb. De hoofdpijnaanvallen gaan vaak gepaard met misselijkheid, overgeven, en een overgevoeligheid voor licht, geluid en geur. Een aanval kan een uur duren, maar ook uren of dagen. En dan heb je chronische migraine, waarbij je meer dan 15 dagen in de maand hoofdpijn hebt, waarvan 8 dagen migraine. Bij episodische migraine heb je tot 14 dagen per maand hoofdpijn.

Sinds 41/2 jaar gebruik ik een nieuw medicijn; een anti CGRP remmer. CGRP is een eiwit, dat tijdens een migraine aanval de hoofdpijn veroorzaakt. Sinds januari 2023 wordt dit dure medicijn vergoed voor mensen met chronische migraine. Het vervelende is dat het medicijn nog niet vergoed wordt voor mensen met episodische migraine. Aanvragen hiervoor zijn in behandeling bij het Zorginstituut.

Het werkt niet bij iedereen hetzelfde. Sommige mensen ervaren 50% verbetering of niks en bij mij kan ik wel 100% verbetering constateren, want de allerlaatste keer met een fikse aanval was in januari 2020. Een week voordat ik mocht beginnen met de anti CGRP injecties

Nu krijg ik regelmatig de vraag van mensen die ook iemand kennen met migraine; “Wat gebruik jij voor medicijn”? Met andere woorden…..misschien is dat ook iets voor mijn collega, nicht, tante, broer enz. Maar zo makkelijk gaat dat niet. Het medicijn is alleen maar verkrijgbaar via neurologen bij een hoofdpijnpoli, en dan moet je ook nog eens  andere preventieve medicaties geprobeerd hebben die niet hebben geholpen. Die slik je dan vanwege de bijwerkingen die goed zouden helpen bij migraine, zoals bloeddrukverlagers, anti-epileptica, botox. Mijn advies is dan ook altijd om een hoofdpijnkliniek op te zoeken en je daar verder te laten helpen ipv maar door te sukkelen. Ik ben zo blij dat ik dat ooit gedaan heb.

Mijn verhaal is te’ lezen’ in een serie schilderijen die ik maakte; My Migraine. Een online expositie is te zien op:

https://www.exto.nl/online-expositie/346830212_My+Migraine+Online.html

Als je elk werk afzonderlijk aanklikt staat er een verhaaltje bij

Lieve groet,

Mathilda

Lees meer >> | 30 keer bekeken

Zomer

Tsjonge, het was nog maar net lente toen ik mijn vorige extoblog schreef en nu is het al weer zomer! Inmiddels waren er wel allerlei blogs op gedachtenvanvreede.blogspot.nl en was eerlijk gezegd het schilderen en tekenen op een heel laag pitje nog aanwezig. Zo af en toe tekende ik een kaartje, of had ik ineens inspiratie voor iets groters, maar erg veel kwam er niet uit mijn handen. 

Lees meer >> | 43 keer bekeken