Nazomeren
Na een heerlijke fietstocht in de nazomerzon klettert nu de regen tegen de ruiten en onweert het zelfs. De wind waait door de bomen. Waar het dus vroeg in de middag nog zomers was, voelt het nu herfstig. De fruitbomen in m'n tuintje laten al wat van hun blaadjes vallen en de appelboom gaf dit jaar ongeveer 20 appels, waarvan er dan wel een stuk of 5 aangevreten en verrot op de grond lagen. Maar de andere? Heerlijk zijn ze. We weten niet meer wat voor ras we gekocht hebben. Het is wel een bekend smaakje, iets van vroeger. Een cox misschien? Is dat inmiddels een vergeten appelras? We eten zo af en toe nog bonen uit de tuin, nou ja.....ik dan, want manlief is niet zo van die dikke pronkers. Hij heeft liever de gewonen ouderwetse sperzieboon. Dat kan.....een mooi plan voor volgend jaar, b.l.e.w.
Bij leven en welzijn, want dat het leven kwetsbaar is en maar zo op z'n kop kan staan, dat maken we aan alle kanten mee. In familie, bij buren, in kennissenkring. En dat verdriet om me heen, kan me dan zomaar weer inspireren. Zoals 'wat ALS'.
Het is niet het enige werk wat deze maand uit mijn handen is gekomen. Naast deze collage, borduurde ik een vliegend hert om op manlief zijn vest te maken, (Hij was een beetje jaloers op mijn spijkerjasje met borduurwerk, denk ik ) Breide ik een washandje, om wat te doen te hebben voor de tv. Maakte ik allerlei inkten van nauurlijke middelen; brandnetel, guldenroede, bietjes, hibiscus, kurkuma, vlierbessen, bramen, uienschillen. Zo leuk om het te maken, en ook leuk om te zien wat er gebeurt als het op papier gebracht is. De paarse hibiscus kleurt op papier groen! Ik wacht nog op inspiratie om er wat mee te gaan schilderen. Maar schrijven kan ook! Vooral de vlierbesseninkt schrijft mooi! Daar ga ik maar eens een brief mee schrijven aan tantelief. En die inspiratie komt vast wel! Ik heb de tijd!
