Een nieuw jaar is begonnen....en hoe! Met echt winterweer. En terwijl ik mijn vorige blog schreef over mijn moeite de winter, kon ik nu genietend winteren. Van achter het glas in onze warme kamer keek ik zo de kou in, de sneeuwbuien in, de vogeltjes achterna. Keek ik naar kinderen en jongelui die actief waren in en met de sneeuw. Sneeuwmannen, iglo's, een sneeuwstoel. Als er verse sneeuw op de stoep lag durfde ik nog wel naar buiten voor een wandelingetje in de zon. Heel voorzichtig, met de steun van een paar Nordic Walkstokken, want vallen.....dat wil ik niet. En toen ontdekte ik tot mijn grote vreugde dat ik ook zonder de deur uit te gaan, naar buiten kon. Op ons balkon lag ook een dikke laag sneeuw. Dik genoeg om lekker doorheen te lopen op m'n blote voeten in de vroege ochtend, maar ook dik genoeg om een sneeuwpopje te maken. Hoe heerlijk om te ontdekken dat ik als 70-plusser nog  kan genieten van het stukje kind wat ik nog nooit verloren ben. Ik wens je een jaar toe vol zegen en mooie momenten.