Mathilda Slings

Zomer

Tsjonge, het was nog maar net lente toen ik mijn vorige extoblog schreef en nu is het al weer zomer! Inmiddels waren er wel allerlei blogs op gedachtenvanvreede.blogspot.nl en was eerlijk gezegd het schilderen en tekenen op een heel laag pitje nog aanwezig. Zo af en toe tekende ik een kaartje, of had ik ineens inspiratie voor iets groters, maar erg veel kwam er niet uit mijn handen. 

Lees meer >> | 46 keer bekeken

maart

Het is al weer bijna maart! Lente! Deze winter was het wat stilletjes aan tafel, wat betreft schilderen. Ik stopte met de online teken-en schildercursus omdat ik het gevoel kreeg, heel leuk bezig te zijn met allerlei technieken. Ik leerde er superveel van, maar deed meestal nateken- en naschilderwerk en had het gevoel mezelf en mijn eigen ding een beetje kwijt te raken. Dus even pauze. Ik deed wel allerlei andere creatieve dingen. Ik was bezig in heen en weer boekjes. Een soort correspondentie over de dingen waar ik in gedachten mee bezig ben, maar dan creatief omlijst. Ook ben ik elke dag een klein poosje bezig met een online cursus Hebreeuws.  En opeens was het er weer....zo'n nacht waarin ik een beetje wakker lag te liggen en ineens weer wat voor me zag, met het moment om toch maar uit bed te stappen omdat de slaap wegblijft. Met een kopje rooibosthee en een klein schetsboekje even neer te zetten wat ik voor me zag en dan lekker gaan slapen. 

Lees meer >> | 36 keer bekeken

Eeuwigheidszondag

26 november 2023, eeuwigheidszondag.

In veel kerken worden op deze dag, die de laatste is van het christelijke kerkelijk jaar, de namen genoemd van degenen die in het afgelopen jaar overleden zijn. Zo gedenken wij, samen met haar kerkelijke gemeente, mijn schoonmoeder. Haar naam wordt genoemd, er wordt een kaars aangestoken en een van de familieleden leest het gedicht voor van Hanna Lam: De mensen van voorbij. Ook wordt in de dienst het lied van Sela gezongen: De mensen die we missen. En dan zijn dat niet alleen de lieven die het afgelopen jaar gestorven zijn. Er zijn al zoveel familieleden en dierbare vrienden overleden. Ik merk bij mezelf dat ik in zo’n periode van denken aan al die lieven die ik mis, behoefte heb aan troost. Dan kan ik me warmen aan zo’n zin uit het lied van Sela;

Troost ons Heer, wees ons nabij.
Laat ons in uw armen vrede vinden.
Draag ons Heer en koester ons
als we denken aan de mensen die we missen.

Ik maakte al diverse “In loving memories”, ter nagedachtenis aan mijn lieven. Ik heb ook bedacht dat ik het “In loving melancholy” zou kunnen noemen, want zo’n gevoel van melancholie, kan me wel overvallen, als ik aan hen denk en daar heb ik dan niet eens een eeuwigheidszondag voor nodig. Voor mezelf heb ik veel aan ‘herinnerdingen’, dingen die ik daadwerkelijk vast kan houden tijdens het denken aan… De kop en schotel van m’n moeder, een schilderijtje van mijn vader, het kettinkje van mijn schoonmoeder, iets van mijn broers. Het kapmanteltje van mijn ene oma, het uiltje met de schaartjes van mijn andere oma. Een boek, gekregen van een vriend. Ik koester mijn vele herinneringen.

De mensen van voorbij, zij zijn met ons verweven.

Het troost me om te kijken naar de schilderijen die ik, in dierbare herinnering, maakte. Het troost me om Bijbelteksten te lezen die gaan over troost. God als trooster! En dat brengt me bij alle verdriet in Israël, wat ook verdriet geeft bij mezelf als ik denk aan al die onschuldige slachtoffers van 7 oktober j.l. en alle lieven die daar gemist worden, ook in de onzekerheid over hun levens. Troost, troost mijn volk, staat er in Jesaja 40. Ook zij zijn in mijn gedachten en gebeden.

Lees meer >> | 50 keer bekeken

Pink Lady

Wabi Sabi; Schoonheid in imperfectie

Heel lang had ik -volgens manlief- de rare gewoonte om tijdens vakanties, met het fototoestel om de nek, stil te gaan staan bij ingestorte schuren, huizen in verval, uitgebrande bussen, vervallen steigers, bijna zinkende bootjes enz. enz. Hoofdschuddend stapte hij dan toch heel lief met mij van de fiets af, wachtte tot ik de foto gemaakt had. Want dat ging toen zo – 1 foto van een rolletje van 36! Dat kan je je nu niet meer voorstellen als je met je mobieltje op zak 10tallen foto’s maakt van 1 onderwerp. Om daar vervolgens nooit wat mee te doen.

Op een gegeven moment las ik ergens een artikel over de Japanse kunstvorm Wabi Sabi, wat vertaald werd met: de schoonheid van imperfectie. “Dat is het”, dacht ik toen. “Ik houd van de schoonheid van imperfectie, van het mooie in verval”. Een eyeopener die al jaren met me meegaat nu. Tijdens een van de schilderlessen die ik online volgde moesten we een torso tekenen van een vrouwenlichaam. Jong, mooi, strak! Iets in me steigerde bij het volgen van de juf en al gauw trok ik mijn eigen spoor. In bewondering voor al die vrouwen die met een vanwege borstkanker geschonden lichaam, hun leven verder leven. Heldinnen zijn het. Als eerbetoon maakte ik Pink Lady; Schoonheid in imperfectie. 

Jaren geleden, toen ik als vrijwilliger aan het breien sloeg voor Stichting BreiBoezem, die als alternatieve prothese, gebreide borsten uitgeeft, had ik al iets dergelijks gemaakt. En dit jaar maakte ik op verzoek nog een pastel met hetzelfde thema. 3x een ode aan dapper vrouwen!

Lees meer >> | 30 keer bekeken

Migraine struggles

In een van mijn schrijfboekjes vind ik bij het doorbladeren 3 gedichten die ik schreef in de vroege morgen van 7 januari 2020. Het was de nacht na een hele nacht, een hele zware, zwarte dag, een nacht en een nasudderdag met de zwaarste migraine aanval sinds tijden. Ik was er wanhopig van en wist nog niet dat ik een week later de eerste injecties met CGRP- remmers zou krijgen. Het CGRP blokkeert het eiwit, wat de hoofdpijn bij een migraine aanval veroorzaakt. Na deze 3 schrijfsels is het schrift verder helemaal leeg. Ik wist ook niet meer dat ik dit ooit geschreven had, om 4u20, 5u en 5u28. Van wanhoop, naar wens, naar hoop! Ze inspireerden me nu, september 2023, met 0 migraine aanvallen sinds toen, tot dit drieluik. Ik ben een dankbaar mens!

Lees meer >> | 35 keer bekeken

verslag in collage

Tijdens een kunstles in collages maken was de opdracht om via woorden aan de hand van een thema een collage te maken. Toen ging het over verzamelen. Deze keer maakte ik er een over ontspullen. Het bleek een beetje een thema te zijn voor de maand augustus. Zo kom ik op het idee om elke maand maar een soort verslag te gaan maken van de afgelopen tijd. Een thema wat dan heeft gespeeld komt vast wel naar boven tijdens een paar uurtjes wakker liggen 's nachts, of tijdens een wandel of fietstocht in m'n uppie. Dan zijn wel van die creatieve inspiratiemomenten. Wat het voor september gaat worden is dus nog de grote vraag. Voor augustus waren de themawoorden:ontspullen, teveel en verbondenheid, voedseltuin. Zo weet jij ook weer wat me bezighield.

Lees meer >> | 22 keer bekeken

Toekomst vol van HOOP

Het is klaar: de ‘In loving memory’ collage waar ik al eerder over schreef. Het nageslacht van mijn schoonmoeder als ondergrond voor: ‘Toekomst vol van HOOP’. De liederen die ze mooi vond en graag op haar begrafenis wou laten horen had ze al jaren geleden op een briefje geschreven. Het briefje en enkele van de liederen vonden er ook een plekje in, net zoals de psalm waarover gesproken werd tijdens de samenkomst waarin we afscheid van haar namen. Aangevuld met  blaadjes van de tempelboom, de boom van HOOP, en zo toepasselijk bij onze familienaam. Tijdens die afscheidsdienst zongen we een lied wat weken na de begrafenis nog steeds in ons hoofd en hart zit. We fluiten het, of beginnen het spontaan te zingen of te neuriën. " Op die dag"

Een ander HOOPvol lied, werd de titel van dit herinneringsschilderij. Een lied wat prachtig past in mijn jaarthema: Leven in VERWACHTINGSVOLLE HOOP  en in HOOPVOLLE VERWACHTING. Ook zo’n lied om in hoofd en hart te laten rondzingen.

'Toekomst vol van HOOP!'

Lees meer >> | 24 keer bekeken

Boom van HOOP

Na het overlijden van je laatste ouder is er het moment dat de spulletjes die er nog zijn, opgeruimd moeten worden. Dat was de situatie deze week, na het overlijden van mijn lieve schoonmoeder. Alles wat nog in haar kamer in het zorgcentrum aanwezig was werd opgehaald en neergezet in de toekomstige B&B van mijn zwager en schoonzusje. En het gebeurt gewoon, mijn creativiteit gaat stromen bij het zien van veel van die spulletjes. De zwagers en schoonzussen weten daar ook wel raad mee, en schuiven een doos vol met gebreide spulletjes en wol, de onafgebreide laatste sok, de  keurig gebreide lappen door schoonmama, met liefde mijn kant op. Er is ook een groot canvas doek met foto's van de toenmalige hele familie. In de tussentijd zijn er nog meer achterkleinkinderen geboren en zijn er ook weer een paar op komst. Geslachten gaan, geslachten zullen komen, zongen we op de begrafenis. Dat doek inspireert me en ik mag het meenemen. Op een vakantienacht als de slaap nog even weg blijft, is het daar ineens; een In Loving Memory!  In onze vakantietuin staat een tempelboom! Hoe toepasselijk wil je het hebben als je in een tempelmannenfamilie beland bent. Ik stap uit bed en maak een schets van hoe ik het voor me zie. Ik kan bijna niet wachten tot ik met  'Toekomst vol van HOOP' kan beginnen.

Lees meer >> | 141 keer bekeken

Creatieve inspiratie

Tijdens een bezoek bij vrienden in een huis vol met prachtige kunst, trof het me een materieschilderij aan te treffen met daarin textiel en plastic. Ik vind het altijd fijn om kunstenaars te ontdekken die zich ook laten inspireren door allerlei materialen die in een laatje of kastje kunnen liggen, of die je net in je handen hebt omdat je het weg wilt gooien. Of in handen van een ander ziet die dat net weg wil doen. Zo af en toe gebeurt het wel, dat iets wat ik al jaren in een doos of la zie liggen, maar toch niet wegdoe, me ineens kan inspireren. Eerlijk gezegd had ik nog niet eerder inspiratie gevonden in een plastic zak, de ‘plastic tranen’ lieten me niet los.  Ik laat me ook wel inspireren door collega kunstenaars op Pinterest. Daar had ik een mooie valk gespot, en bewaard, voor een creatief moment. Tja….en dan sta ik dan ineens heel netjes afval te scheiden door het plastic van m’n kaaspapiertje af te halen. Ping….daar was het. Plastic soep! Alle plastic die in vogelmagen verdwijnt met alle desastreuze gevolgen van dien. Daar was het… allerlei liefdes ineen; aquarel, vogels, hergebruik! Een valk met een boodschap!

Lees meer >> | 24 keer bekeken

brei-vraagje

"Oma, kan jij dit maken, als je wilt breien?" Dat was de vraag van een van onze lieve kleinzonen een aantal maanden geleden via whatsapp. Erbij zat een fotootje van een zelfontworpen trui met een kip erop. Oma denkt: "Natuurlijk kan ik dat", dus een enthousiast ja, ging als antwoord terug. Als de trui opgehaald wordt ligt er alweer een nieuwe opdracht, nadat hij het kaartje had gezien wat ik voor onze buurman maakte, die liefhebber is van parkieten. En dat is kleinzoonlief ook. "Ja hoor, ik zal het proberen". Ik stuur een leuk plaatje op van de parkiet die ik wel voor hem wil maken. Blijkt het een papagaai te zijn. Die bewaar ik dan maar om een keer voor mezelf te maken. Ik ben maar zo vrij om de parkieten en ook nog meikever voor een andere kleinzoon te plaatsen bij m'n aquarelletjes. Zo wordt de site mooi aangevuld.

Lees meer >> | 36 keer bekeken