Mathilda Slings

Het is voorjaar!

Het is al weer een poosje gedaan met m'n winterslaap. Ik ben ontwaakt!! Wat inhoud dat ik mezelf uit m'n wintercocon heb gepeuterd en weer creatief aan de slag ben gegaan. Ik had wel een inspirerend duwtje nodig en die kwam van 2 kanten. Op een zaterdag volgde ik een bloemige workshop, wel een beetje uit mijn comfortzone, maar ja...als je inspiratie nodig hebt dan kan dat net een leuk duwtje zijn. Bloemen dus! Tekenen, aquareleren, knippen, plakken....en het was leuk en het werd ook best wel leuk.

Lees meer >> | 76 keer bekeken

Kerst

Kerst.....ik heb er niet zoveel mee. Wel met de wereldgebeurtenis dat Jezus ooit werd geboren in Bethlehem en dat Hij gekomen is om vrede te brengen. Dat zeker! Maar de hele heisa eromheen......het kan me gestolen worden. En als alle ballen uit de boom zijn gehaald, en de naalden op de grond zijn gevallen, dan blijft er alleen nog maar een kale boom over. Het kale hout van een kruis. Het kruis van Golgotha. Het LICHT van de wereld wat ooit als klein jochie geboren werd heeft daar aan het kruis, Zijn bloed laten vloeien en redding gebracht. Voor de wereld, voor jou, voor mij! Een gezegende wintertijd gewenst.

Lees meer >> | 55 keer bekeken

Vogelaar

Eind 1937 geleden kochten mijn ouders een commode ivm de geboorte van hun 1^e kindje, mijn grote broer, die in januari 87 hoopt te worden. Zou mijn moeder geweten hebben dat haar neef en zijn vrouw in diezelfde tijd een kindje verwachtten? Ook zij kochten een commode voor hun eerstgeborene en de rest van de kinderen die daarop verschoond, gewassen, aangekleed werden. Net zoals de 7 kinderen die mijn ouders kregen, waarvan er een, misschien alleen maar vlak na de geboorte daarop aangekleed is. Hij moest al snel naar het ziekenhuis en stierf daar 2 dagen later. Vreugde en verdriet dus, bij gedachten aan die commode. Ook de 3 kinderen van een van mijn broers werden er op verzorgd, net zoals onze eigen 6 kinderen. Een commode met 2 kleine laatjes, 2 grote laden en een kastje. Voordat de commode bij ons terecht kwam, was het een kastje in de schuur voor schroefjes, spijkers en allerhande gereedschap. Wij knapten hem op en verfden hem oranje-wit, echt jaren 70. Ook bij ons werd het op een gegeven moment een kastje voor in de schuur. Later er weer uitgehaald, om in het hele kleine kamertje van onze dochter – mooi turquoise geverfd – als kledingkast te dienen. Daarna werd het weer een opruimkastje in de schuur en woonplaats voor de muizen, die zich tegoed deden aan de oude schoolboeken van manlief, die daar in opgeborgen waren. Toen we kleiner gingen wonen, moest ie – met pijn in m’n hart weg – Terwijl die in onze hele grote schuur stondom weggebracht te worden, zei de nieuwe bewoner van ons huis dat we hem wel mochten laten staan…..handig voor in de schuur…..

De commode van neeflief ging ook zijn eigen weg en kwam via een vriendin van een van zijn kinderen terecht, toen zij op kamers ging. Zij schonk hem weer aan haar zus toen die op kamers ging. Zij gebruikte hem, na weer een verfbeurt als commode voor haar 4 kids. Toen die zich zelf konden aankleden werd het een kastje voor hobbyspullen. Weer met een ander verflaagje en andere knoppen.

Toen ik begin dit jaar op de jubelroadtrip was met onze bijna 50jarige zoon, gingen we ook op zoek naar onze Vogelaarwortels, met een tochtje naar Berkel en Rodenrijs, de geboortegrond van mijn oma en haar familie. Op de vraag van een lieve vriendin wat we nou toch in Berkel te zoeken hadden, kon ik mijn voorouderverhaal delen en zij haar schooltijd die zich ook in Berkel afspeelde. Ze vertelde van een oude commode die zij had gekregen van haar zus, die hem weer had van een Berkelse Vogelaar vriendin, die hem van haar ouders mee had gekregen. Toen ze hem beschreef, leek dat precies op onze commode. En ja hoor…..uitgewisselde foto’s maakten het duidelijk. Een neef en een nicht, met dezelfde commode, gekocht in hetzelfde jaar en 2 vriendinnen, allebei met heel veel hobbies en dezelfde commode. Ook onze vriendin ging met haar man kleiner wonen, en de commode ging echt niet meer mee naar hun nieuwe plekje. Alle houtwaar die niet mee ging werd aan gort geslagen, alleen het deurtje van het kastje van de commode werd bewaard. Die kreeg ik, als herinnering! De binnenkant is denk ik nog van 87 jaar geleden, de buitenkant had vele kleuren die aan de binnenkant een beetje zichtbaar zijn gebleven. Op de binnenkant past precies een vogelaar, in dierbare herinnering…..

Lees meer >> | 63 keer bekeken

Fijne dag van

Heb je wel eens gekeken op www.fijnedagvan.nl ? Er is elke dag wel ‘een dag van’. Maar om je nou  een fijne dag van Migraine te wensen…….migraine gun ik niemand! 12 september 2014 is het de Internationale dag van Migraine.

Migraine…..het is zo ontzettend naar! De hoofdpijn die je voelt tijdens een aanval van migraine legt je helemaal lam, je bent uitgeschakeld. Migraineurs willen tijdens een aanval helemaal niets….en al helemaal geen fijnedagvanmigraine.

Er is best nogal wat onbegrip over migraine. Veel mensen zien het aan voor een vervelende hoofdpijn waar je met een paar paracetamols wel weer overheen komt.

De Internationale dag van Migraine is bedoeld om informatie te geven over deze ziekte. Migraine is niet ‘een beetje hoofdpijn’. Het is een ernstige vorm van een vaak chronische hersenziekte en hoe het zich uit is voor iedereen weer anders. 1 op de 10 mannen, en 1 op de 4 vrouwen hebben migraine. Het komt ook voor bij kinderen, ik kreeg het voor het eerst toen ik 9 was. Erfelijkheid en hormoonwisselingen spelen ook een rol. En hoe vervelend is dat. Ik vind het zo naar dat ik het mijn kinderen en ook kleinkinderen doorgegeven heb. De hoofdpijnaanvallen gaan vaak gepaard met misselijkheid, overgeven, en een overgevoeligheid voor licht, geluid en geur. Een aanval kan een uur duren, maar ook uren of dagen. En dan heb je chronische migraine, waarbij je meer dan 15 dagen in de maand hoofdpijn hebt, waarvan 8 dagen migraine. Bij episodische migraine heb je tot 14 dagen per maand hoofdpijn.

Sinds 41/2 jaar gebruik ik een nieuw medicijn; een anti CGRP remmer. CGRP is een eiwit, dat tijdens een migraine aanval de hoofdpijn veroorzaakt. Sinds januari 2023 wordt dit dure medicijn vergoed voor mensen met chronische migraine. Het vervelende is dat het medicijn nog niet vergoed wordt voor mensen met episodische migraine. Aanvragen hiervoor zijn in behandeling bij het Zorginstituut.

Het werkt niet bij iedereen hetzelfde. Sommige mensen ervaren 50% verbetering of niks en bij mij kan ik wel 100% verbetering constateren, want de allerlaatste keer met een fikse aanval was in januari 2020. Een week voordat ik mocht beginnen met de anti CGRP injecties

Nu krijg ik regelmatig de vraag van mensen die ook iemand kennen met migraine; “Wat gebruik jij voor medicijn”? Met andere woorden…..misschien is dat ook iets voor mijn collega, nicht, tante, broer enz. Maar zo makkelijk gaat dat niet. Het medicijn is alleen maar verkrijgbaar via neurologen bij een hoofdpijnpoli, en dan moet je ook nog eens  andere preventieve medicaties geprobeerd hebben die niet hebben geholpen. Die slik je dan vanwege de bijwerkingen die goed zouden helpen bij migraine, zoals bloeddrukverlagers, anti-epileptica, botox. Mijn advies is dan ook altijd om een hoofdpijnkliniek op te zoeken en je daar verder te laten helpen ipv maar door te sukkelen. Ik ben zo blij dat ik dat ooit gedaan heb.

Mijn verhaal is te’ lezen’ in een serie schilderijen die ik maakte; My Migraine. Een online expositie is te zien op:

https://www.exto.nl/online-expositie/346830212_My+Migraine+Online.html

Als je elk werk afzonderlijk aanklikt staat er een verhaaltje bij

Lieve groet,

Mathilda

Lees meer >> | 72 keer bekeken

Zomer

Tsjonge, het was nog maar net lente toen ik mijn vorige extoblog schreef en nu is het al weer zomer! Inmiddels waren er wel allerlei blogs op gedachtenvanvreede.blogspot.nl en was eerlijk gezegd het schilderen en tekenen op een heel laag pitje nog aanwezig. Zo af en toe tekende ik een kaartje, of had ik ineens inspiratie voor iets groters, maar erg veel kwam er niet uit mijn handen. 

Lees meer >> | 70 keer bekeken

maart

Het is al weer bijna maart! Lente! Deze winter was het wat stilletjes aan tafel, wat betreft schilderen. Ik stopte met de online teken-en schildercursus omdat ik het gevoel kreeg, heel leuk bezig te zijn met allerlei technieken. Ik leerde er superveel van, maar deed meestal nateken- en naschilderwerk en had het gevoel mezelf en mijn eigen ding een beetje kwijt te raken. Dus even pauze. Ik deed wel allerlei andere creatieve dingen. Ik was bezig in heen en weer boekjes. Een soort correspondentie over de dingen waar ik in gedachten mee bezig ben, maar dan creatief omlijst. Ook ben ik elke dag een klein poosje bezig met een online cursus Hebreeuws.  En opeens was het er weer....zo'n nacht waarin ik een beetje wakker lag te liggen en ineens weer wat voor me zag, met het moment om toch maar uit bed te stappen omdat de slaap wegblijft. Met een kopje rooibosthee en een klein schetsboekje even neer te zetten wat ik voor me zag en dan lekker gaan slapen. 

Lees meer >> | 64 keer bekeken

Eeuwigheidszondag

26 november 2023, eeuwigheidszondag.

In veel kerken worden op deze dag, die de laatste is van het christelijke kerkelijk jaar, de namen genoemd van degenen die in het afgelopen jaar overleden zijn. Zo gedenken wij, samen met haar kerkelijke gemeente, mijn schoonmoeder. Haar naam wordt genoemd, er wordt een kaars aangestoken en een van de familieleden leest het gedicht voor van Hanna Lam: De mensen van voorbij. Ook wordt in de dienst het lied van Sela gezongen: De mensen die we missen. En dan zijn dat niet alleen de lieven die het afgelopen jaar gestorven zijn. Er zijn al zoveel familieleden en dierbare vrienden overleden. Ik merk bij mezelf dat ik in zo’n periode van denken aan al die lieven die ik mis, behoefte heb aan troost. Dan kan ik me warmen aan zo’n zin uit het lied van Sela;

Troost ons Heer, wees ons nabij.
Laat ons in uw armen vrede vinden.
Draag ons Heer en koester ons
als we denken aan de mensen die we missen.

Ik maakte al diverse “In loving memories”, ter nagedachtenis aan mijn lieven. Ik heb ook bedacht dat ik het “In loving melancholy” zou kunnen noemen, want zo’n gevoel van melancholie, kan me wel overvallen, als ik aan hen denk en daar heb ik dan niet eens een eeuwigheidszondag voor nodig. Voor mezelf heb ik veel aan ‘herinnerdingen’, dingen die ik daadwerkelijk vast kan houden tijdens het denken aan… De kop en schotel van m’n moeder, een schilderijtje van mijn vader, het kettinkje van mijn schoonmoeder, iets van mijn broers. Het kapmanteltje van mijn ene oma, het uiltje met de schaartjes van mijn andere oma. Een boek, gekregen van een vriend. Ik koester mijn vele herinneringen.

De mensen van voorbij, zij zijn met ons verweven.

Het troost me om te kijken naar de schilderijen die ik, in dierbare herinnering, maakte. Het troost me om Bijbelteksten te lezen die gaan over troost. God als trooster! En dat brengt me bij alle verdriet in Israël, wat ook verdriet geeft bij mezelf als ik denk aan al die onschuldige slachtoffers van 7 oktober j.l. en alle lieven die daar gemist worden, ook in de onzekerheid over hun levens. Troost, troost mijn volk, staat er in Jesaja 40. Ook zij zijn in mijn gedachten en gebeden.

Lees meer >> | 74 keer bekeken

Pink Lady

Wabi Sabi; Schoonheid in imperfectie

Heel lang had ik -volgens manlief- de rare gewoonte om tijdens vakanties, met het fototoestel om de nek, stil te gaan staan bij ingestorte schuren, huizen in verval, uitgebrande bussen, vervallen steigers, bijna zinkende bootjes enz. enz. Hoofdschuddend stapte hij dan toch heel lief met mij van de fiets af, wachtte tot ik de foto gemaakt had. Want dat ging toen zo – 1 foto van een rolletje van 36! Dat kan je je nu niet meer voorstellen als je met je mobieltje op zak 10tallen foto’s maakt van 1 onderwerp. Om daar vervolgens nooit wat mee te doen.

Op een gegeven moment las ik ergens een artikel over de Japanse kunstvorm Wabi Sabi, wat vertaald werd met: de schoonheid van imperfectie. “Dat is het”, dacht ik toen. “Ik houd van de schoonheid van imperfectie, van het mooie in verval”. Een eyeopener die al jaren met me meegaat nu. Tijdens een van de schilderlessen die ik online volgde moesten we een torso tekenen van een vrouwenlichaam. Jong, mooi, strak! Iets in me steigerde bij het volgen van de juf en al gauw trok ik mijn eigen spoor. In bewondering voor al die vrouwen die met een vanwege borstkanker geschonden lichaam, hun leven verder leven. Heldinnen zijn het. Als eerbetoon maakte ik Pink Lady; Schoonheid in imperfectie. 

Jaren geleden, toen ik als vrijwilliger aan het breien sloeg voor Stichting BreiBoezem, die als alternatieve prothese, gebreide borsten uitgeeft, had ik al iets dergelijks gemaakt. En dit jaar maakte ik op verzoek nog een pastel met hetzelfde thema. 3x een ode aan dapper vrouwen!

Lees meer >> | 52 keer bekeken

Migraine struggles

In een van mijn schrijfboekjes vind ik bij het doorbladeren 3 gedichten die ik schreef in de vroege morgen van 7 januari 2020. Het was de nacht na een hele nacht, een hele zware, zwarte dag, een nacht en een nasudderdag met de zwaarste migraine aanval sinds tijden. Ik was er wanhopig van en wist nog niet dat ik een week later de eerste injecties met CGRP- remmers zou krijgen. Het CGRP blokkeert het eiwit, wat de hoofdpijn bij een migraine aanval veroorzaakt. Na deze 3 schrijfsels is het schrift verder helemaal leeg. Ik wist ook niet meer dat ik dit ooit geschreven had, om 4u20, 5u en 5u28. Van wanhoop, naar wens, naar hoop! Ze inspireerden me nu, september 2023, met 0 migraine aanvallen sinds toen, tot dit drieluik. Ik ben een dankbaar mens!

Lees meer >> | 58 keer bekeken

verslag in collage

Tijdens een kunstles in collages maken was de opdracht om via woorden aan de hand van een thema een collage te maken. Toen ging het over verzamelen. Deze keer maakte ik er een over ontspullen. Het bleek een beetje een thema te zijn voor de maand augustus. Zo kom ik op het idee om elke maand maar een soort verslag te gaan maken van de afgelopen tijd. Een thema wat dan heeft gespeeld komt vast wel naar boven tijdens een paar uurtjes wakker liggen 's nachts, of tijdens een wandel of fietstocht in m'n uppie. Dan zijn wel van die creatieve inspiratiemomenten. Wat het voor september gaat worden is dus nog de grote vraag. Voor augustus waren de themawoorden:ontspullen, teveel en verbondenheid, voedseltuin. Zo weet jij ook weer wat me bezighield.

Lees meer >> | 42 keer bekeken