In een van mijn schrijfboekjes vind ik bij het doorbladeren 3 gedichten die ik schreef in de vroege morgen van 7 januari 2020. Het was de nacht na een hele nacht, een hele zware, zwarte dag, een nacht en een nasudderdag met de zwaarste migraine aanval sinds tijden. Ik was er wanhopig van en wist nog niet dat ik een week later de eerste injecties met CGRP- remmers zou krijgen. Het CGRP blokkeert het eiwit, wat de hoofdpijn bij een migraine aanval veroorzaakt. Na deze 3 schrijfsels is het schrift verder helemaal leeg. Ik wist ook niet meer dat ik dit ooit geschreven had, om 4u20, 5u en 5u28. Van wanhoop, naar wens, naar hoop! Ze inspireerden me nu, september 2023, met 0 migraine aanvallen sinds toen, tot dit drieluik. Ik ben een dankbaar mens!