stilte
En weer was het heel lang stil, hier bij ThilThings op exto. Niet dat ik stilgezeten heb, de laatste tijd. Alleen heb ik al heel lang geen kwast vastgehouden, maar wel een weefnaald. In november kocht ik een hevelrietgetouw en sindsdien ben ik alleen nog maar aan het weven, weven en weven. En er is al van alles van mijn Kromski gerold. Sjaals, lappen voor een rok, voor een korte broek, voor een kimonojasje. En dit alles, zoals ook mijn schilderijen......whimsical....zo noem ik het maar. Niet voorspelbaar. Ik pak een draad, en nog een draad, en nog een en zet daarmee een schering op. (De draadkeuze is nog niet altijd even slim uitgekozen, maar aldoende leer ik) En dan pak ik weer een andere draad, gekocht, gekregen, restjes, zelfs gesponnen (want ja, dat heb ik ook weer even opgepakt) en dan weef ik zomaar een end weg. Intuitief. Saori. Ja, want het heeft ook een naam.
Saori is een vrije vorm van weven met veel ruimte voor de individuele expressie van de wever. Experimenteel materiaal gebruik en bestaande vaiaties aan technieken gebruiken om uniek weefwerk te maken. De vrijheid om fouten te maken en te experimenteren is leerzaam en levert uniek werk op wat niet door een machine gemaakt kan worden, In de schering worden vaak garens van verschillende dikte, kleur en expressie gebruikt. Misao Jo (1913-, Japan) begon in 1969 met het doceren van Saori weven. Wereldwijd zijn er nu Saori wevers die zich door haar lieten inspireren. En een van hen ben ik. Ik heb zelfs een Japansboek met Saoripatronen. Door naar het patroon te kijken, kom ik een heel end. En gelukkig is er ook nog Google translate. Ik heb nog niet ontdekt of ik bij Exto ook mijn geweefde kunstwerken kan showen. Want al zijn ze kunstig (al zeg ik het zelf) het zijn maar gewoon kledingstukken. Maar op mijn FB site Thilthings kan je mijn weefkunsten volgen.