Boom van HOOP
Na het overlijden van je laatste ouder is er het moment dat de spulletjes die er nog zijn, opgeruimd moeten
worden. Dat was de situatie deze week, na het overlijden van mijn lieve schoonmoeder. Alles wat nog in haar kamer in het zorgcentrum aanwezig was werd opgehaald en neergezet in de toekomstige B&B van mijn zwager en schoonzusje. En het gebeurt gewoon, mijn creativiteit gaat stromen bij het zien van veel van die spulletjes. De zwagers en schoonzussen weten daar ook wel raad mee, en schuiven een doos vol met gebreide spulletjes en wol, de onafgebreide laatste sok, de keurig gebreide lappen door schoonmama, met liefde mijn kant op. Er is ook een groot canvas doek met foto's van de toenmalige hele familie. In de tussentijd zijn er nog meer achterkleinkinderen geboren en zijn er ook weer een paar op komst. Geslachten gaan, geslachten zullen komen, zongen we op de begrafenis. Dat doek inspireert me en ik mag het meenemen. Op een vakantienacht als de slaap nog even weg blijft, is het daar ineens; een In Loving Memory! In onze vakantietuin staat een tempelboom! Hoe toepasselijk wil je het hebben als je in een tempelmannenfamilie beland bent. Ik stap uit bed en maak een schets van hoe ik het voor me zie. Ik kan bijna niet wachten tot ik met 'Toekomst vol van HOOP' kan beginnen.
De tempelboom is sinds 6 augustus 1945 een boom van HOOP, nadat een tempel bij Hiroshima verwoest is. De Ginkgo biloba die ernaast staat begint korte tijd later gewoon weer uit te lopen en is voor heel de wereld symbool van HOOP! Eerst maakte ik maar een kleine collage met de tempelboomblaadjes.